Ik ben de laatste dagen een beetje ziek geweest. Maar de ijle momenten in mijn hoofd hebben ook voor wat inzicht en helderheid gezorgd. Daarom kan ik nu met trots zeggen dat deze blog verhuist naar www.eenhapjevoormama.be
Allen daarheen, zou ik zo zeggen! En vergeet zeker niet je opnieuw te abonneren via RSS (bovenaan rechterkolom).
Jaja, dit is Belgisch! De Bavetton wordt wereldwijd geprezen om zijn vernuftig design en trendy uitstraling. Vandaag nog moesten we Grote Muis ervan overtuigen dat zijn bavetje niet te klein voor hem was. Het kind is al 5 jaar en wilde nog eens samen met zijn broertje een slabbetje om, kwestie van elke heerlijke rijstkorrel in de mond te krijgen en niet op de grond.
De Bavetton zal voor veel ouders ook een verademing zijn, aangezien dit grote slabbetje/tafelkleed niet bij de eerste de beste enthousiaste beweging van je kleintje bord en al mee van tafel sleurt. Ah ja, een bavetje stoppen wij hier onder het bord, zodat het een “zakje” of “bruggetje” vormt tussen bord en kind. Etensresten die naast de lepel of mond vallen, komen zo in het slabbetje terecht en niet op de schoot of de grond.
En de Bavetton is gemaakt van tafelkleedstof of toile cirée. Je kan het dus gemakkelijk met een spons schoonvegen, is een stabiele ondergrond voor het bord, kortom, placemat en bavet in één.
De Bavetton sluit gemakkelijk rond je kind zijn hals door twee drukknoopjes. Je zult alleen voor onderweg een iets groter plaatsje moeten voorzien in de luiertas, maar ik denk dat je dat er graag voor over hebt als je het gemak en het hippe design van deze grote Bavetton ziet. Een hele grote voor de kleintjes dus en…dit is Belgisch. Ontworpen door de Brusselse Lara Boudron. Prijs: 39,50 euro.
Geplaatst in Producten | 3 Commentaar »
‘t Is feest, ‘t is feest. Een koerier bracht vanavond een laat verjaardagscadeau: “De dikke vegetariër” van Mark Bittman en “Keet Smakelijk” van Laura Emmelkamp en Scato Van Opstall. De twee boeken die bovenaan mijn verlanglijstje stonden. Hoera!
Ik zou mij zowat blut kopen aan al die heerlijke kookboeken die er zowat elke dag verschijnen. Anderhalf jaar geleden ben ik zo slim geweest om terug lid te worden van de bibliotheek. Als ik een boeiend boek zie, dan zoek ik het eerst op in de bib. Is het na een eerste doorleesbeurt nog even interessant, dan gaat het steevast op mijn verlanglijstje. Is het boek nog te nieuw en dus niet vindbaar in de bib, dan gaat het sowieso op mijn verlanglijstje. Er zijn al boeken die op die manier van mijn lijstje zijn gesmeten. Een mens moet nu eenmaal selectief zijn. Maar niet bij deze twee toppers!
“De dikke vegetariër” was in de bib steeds uitgeleend voor 3 maanden! Een dubbele uitleenperiode voor een extra dik boek, denk ik. Ik had het dus al een paar keer vastgepakt en doorbladerd in de populaire boekenwinkels. Een mooi basisboek voor vegetarisch koken, met veel uitleg over producten, werkwijzen en uiteraard massa’s recepten. Een must-have, net zoals dat boek van de boerinnenbond.
“Keet Smakelijk” moest ik gewoon hebben. Alleen al om het herkenbare verhaal van je kinderen groenten te leren eten. De recepten lijken mij soms toch nog relatief exotisch. Je moet weten dat ik hier voor mijn muizenjongens meestal gewoon wat groenten blancheer en apart in potjes op tafel zet. Nu ja, ik kan maar proberen om ze eens iets anders te geven met een daarbijhorend fantastisch avontuurlijk verhaal…Misschien toch maar beginnen bij de koekjes?
Ik laat jullie binnenkort weten hoe het hier allemaal uitpakt!
Geplaatst in Boeken, Het leven zoals het is | Getagged jarig, kookboek, smakelijk, vegetarisch koken | Reageer »
Ik zag ‘em rondgaan op alle blogs die ik lees en ik kreeg ‘em uiteindelijk zelf van something.els. Dank je wel om mij officieel te lanceren in bloggerland. Zo voelt het toch een beetje voor mij 
De ‘honest scrap award’, voor mensen die bloggen met hart en ziel. Er wordt van me verwacht dat ik me hier een beetje blootgeef in 10 stappen, euheum…hier gaan we dan:
1- Ik droom al lang van een derde kleine Muis in huis.
2- Ik ben er nog maar recent achter gekomen dat ik eigenlijk een heel introvert persoontje ben. Die introvertheid wordt meestal gecamoufleerd door een serieuze portie extravertheid ofte woordenvloed en goesting om met iedereen over vanalles te babbelen. Maar ik ben dus eigenlijk eerder teruggetrokken, verlegen en introvert.
3- Ik twijfel nogal veel over alles en dan over mezelf in de eerste plaats. Mijn moeder steekt het op het feit dat ik een Weegschaal ben. Ik denk dat ik gewoon te veel denk en meer zou moeten voelen in plaats van denken.
4- Ik ben helemaal (nog) geen keukenprinses. Of misschien is dit weer iets waarover ik twijfel. Ik doe wel mijn best om het te worden, vandaar de vegetarische kooklesjes (om eens iets anders te doen, hé). De passie voor voeding is er in ieder geval!
5- Ik hou van meesterschap of het feit dat iemand goed is in zijn ding. Ik kan mateloos genieten van iemand die goed kleertjes in elkaar kan zetten, of van iemand die de mooiste taarten bakt, of van iemand die hele mooie (grafische) dingen kan maken, of van …Gewoon hoe die persoon zijn eigen ding tot in de puntjes goed kan, er zijn specialisatie van heeft gemaakt en dit te zien is in zijn/haar werk, daar kan ik echt van genieten.
6- Ik ben nog altijd op zoek naar waar ik meester in kan worden; koken of schrijven of allebei?
7- Ik ben heel goed in contact maken met mensen…en dan vooral gewoon op straat met een glimlach en een knipoog. Toen ik van mijn kleine Kempische dorpje naar de grote stad verhuisde om te gaan studeren, moest ik in het begin echt met gebogen hoofd over straat omdat ik anders om de haverklap wel iemand (meestal van die zwarte mannen) achter mij aan had. Ik heb geleerd en kan nu lekker sociaal op de fiets iedereen een goed gevoel bezorgen door een simpel klein gebaar. Daar ben ik best wel een beetje trots op.
8- Ik ben verzot op pistolekes met boter en hesp op een zondagochtend.
9- Ik ben een echt stadsmens. “Groen” in hart en nieren, maar ik denk dat ik toch niet zou kunnen aarden op den buiten. Ik moet ten allen tijde kunnen buitenstappen en me tussen het gewoel van mensen en verkeer kunnen wagen. Daar word ik meestal rustig van.
10- Ik droom ervan om ooit met al mijn interesses (kindervoeding, Bachbloemen, baby- en kindermassage, …) een eigen zaakje te kunnen opstarten en dus elke dag vooral met plezier te kunnen gaan werken. Je weet wel, het gevoel dat je werk geen werk meer is!
En na deze striptease, wil ik graag de award doorgeven aan Love2Bake, omdat deze dame heel eerlijk haar mening de wereld instuurt en me op die manier telkens weer inspireert en moed geeft om door te gaan. Dat wist je nog niet, hé, Barr! Bedankt alvast om er te zijn.
Geplaatst in Het leven zoals het is | Getagged award, bloggen, mama's | 2 Commentaar »
Er ligt nog een award te wachten op publicatie – waarvoor mijn dank something.els. Het komt er nog van, maar eerst wil ik met jullie een leuke fruitvondst delen. Eigenlijk zo simpel als ‘t maar zijn kan, maar juist daarom denken we er vaak niet aan.
Ik probeer in ons Muizennest wat meer fruit op tafel te zetten. Op school helpen ze al mee met een donderdag fruitdag (Tutti Frutti -project) en ook de Plopappeltjes en Kanzi-kabouterappeltjes zien er dankzij de vrolijke kabouterstickers een pak smakelijker uit voor kleine muizenjongens. Dank u marketing!
Ik krijg hier dus zelfs al eens de vraag of ik alstublieft eens een appeltje in de boekentas wil steken. Ik hou niet van gekneusd fruit en Oma Muis is nog niet toegekomen aan het haken van appeljasjes voor mijn kroost. Daarom doe ik hier de aloude truuk van het servet-appeljasje. Het ziet er leuk uit. Bezorgt me zelf een portie nostalgie naar de tijd dat ik nog een kleuter was. Het houdt min of meer ernstige kneuzingen tegen. Ik kan er mijn muisjes hun naam op schrijven en het is meteen handig om handjes en mondjes af te vegen. Héél eenvoudig en feestelijk aantrekkelijk.
Via Ohdeedoh en Zakka Life zag ik ook nog deze simpele truuk: Halloween-mandarijntjes. Een pen en een vaste hand zijn genoeg om je kind een glimlach op zijn gezicht te toveren én dat mandarijntje superinteressant te maken om op te eten. Daar doen we het voor. Als Halloween voorbij is, maak je er gewoon leuke gezichtjes van. En dit kan dus ook met een banaan!
Was alles in het leven maar zo simpel…
Geplaatst in Tips, Voeding | Getagged appel, banaan, brooddoos, eethulp, fruit, Halloween, mandarijn, tip | 3 Commentaar »
Vandaag in de kranten: De Nederlandse sterrenchef Toine Hermsen lanceert volgend jaar een haute cuisine-voedingslijn voor baby’s van vier tot twaalf maanden. ‘De gewone babyvoeding is smaakloos, terwijl je kinderen juist al op heel jonge leeftijd smaken moet leren kennen.’
Ik heb het geprobeerd bij mijn twee Muisjes, de potjesvoeding. Niets ging er in. Ik was dus zowat verplicht om zelf groentepapjes te maken. Bij Grote Muis in ieder geval. Bij Kleine Muis hebben we de Rapley-methode gevolgd en hoefde ik niet zonodig echte papjes te maken. Voor hem stoomde ik een wortel of ik gaf hem iets van de gezinsmaaltijd. Gemakkelijk!
Maar, ik moet toegeven dat ik bij het maken van Grote Muis zijn groentenpapjes vaak een gebrek aan inspiratie had. Tja, als je uit werken gaat, moet je eigenlijk enkel in het weekend zo’n papjes maken en je hebt er uiteindelijk niet veel groenten voor nodig. Veel variëren kwam er bij ons niet van en als je ziet dat je kind heerlijk smult van iets, dan ga je automatisch meer van dat geven. Dat deed ik toen toch. Ik vrees dat de couscous bij Grote Muis op een gegeven moment de oren uitkwam.
In ieder geval zal het gamma groenten- en fruithapjes van sterrenchef Toine Hermsen een welkome afwisseling/oplossing zijn voor vele mama’s, denk ik. De chef heeft zich een jaar lang verdiept in de wereld van de potjesvoeding. Eerst alles zelf geproefd en nadien beginnen experimenteren om een antwoord te bieden op het veelal smaakloze aanbod van de grote, industriële voedingsmerken. De kok wil vooral meer smaken introduceren bij de allerkleinsten. Hoe meer verschillende smaken ze proeven in hun eerste levensjaren, hoe meer ze later zullen lusten. Training van de smaakpapillen, als het ware. Het gamma van de sterrenchef zal uiteindelijk startent met eenentwintig potjes. De top drie: stamppotje van wortel; fruitpap van ananas en verse vanille; stamppotje van broccoli met daarin stukjes beenhesp. Ik wil het dan toch eens proeven, wanneer deze “sterrenpotjes” op de markt zijn.
Kinderen hebben van nature een drang naar zoete voeding, zegt de Chinese Voedingsleer. In België wordt de bijvoeding meestal gestart met groentenpap, zogezegd om de kleintjes hun smaak niet meteen te verpesten met heerlijke zoete fruitpapjes. Ze zouden dan achteraf minder open staan voor groetenpapjes. Maar er is dus niets mis mee om tegemoet te komen aan die “zoetdrang” van baby’s.
Begin bij de eerste groentenhapjes vooral met zoete groeten: wortel, pompoen, zoete aardappel en venkel (uitgesproken smaak, maar wel verwarmend voor het lijfje). Breidt dan stapje voor stapje uit met zachte bladgroenten zoasl spinazie of snijbiet, koolraap, rode biet en bloemkool. Combineer deze ook eens met rijst of ander granen in plaats van de traditionele aardappel. (Kleine Muis was als baby allergisch voor aardappelen en dit komt steeds vaker voor bij jonge kinderen !)
En dan nu een hapje voor mama!
Geplaatst in Voeding | Getagged bijvoeding, groentenpap, potjesvoeding, proeven, Rapley, zoete voeding | Reageer »
Ik was afgelopen week jarig.
Dat vertaalde zich in een avondje cake bakken: 2 voor de collega’s en nog eentje voor de kids, want zij werden natuurlijk jaloers toen ze Moeder Muis zo druk in de weer zagen met beslag, chocoladeglazuur en versierseltjes.
Dat vertaalde zich ook in een dag gelukwensen in ontvangst nemen en héél veel kussen
Dat vertaalde zich ook in een supergezellig feestje bij ons thuis met frieten en kippenvingers voor de kids en zelfgemaakte pizza voor de mama’s en papa’s. Het gezond en plichtsbewust feesten zal voor een andere keer zijn.
Dat vertaalde zich ook in weinig tijd om te bloggen 
Maar, het beste van al, dat vertaalde zich ook in boekenbonnen en dus een nieuwe lading kook- en gezonde voedingslectuur ten huize Moeder Muis. Zet u schrap om mijn nieuwe ontdekkingen en tips hier de komende weken te lezen!
Geplaatst in Het leven zoals het is, Verwennerij | Getagged chocolade, feest, jarig, snoep | 3 Commentaar »
Vorige week wilde ik knolselderpuree maken. Iets nieuws uitproberen. Ik stond in de natuurwinkel, zag wat volgens mij knolselder was en nam het kleinood mee naar huis. Even surfen op zoek naar dat lekkere receptje…Groot was mijn verbazing dat ik geen knolselder maar een koolrabi had gekocht. Moet mij weer overkomen!
Tja, daar zul je ook wel puree van kunnen maken, niet? Maar Grote en Kleine Muis vertrouwen geen purees. Dat krijg ik er gewoon niet in bij hen. Dus heb ik het maar simpel gehouden met het recept “koolrabi met gember en komijn”:
De saus was niet zo geslaagd, maar die had ik wijselijk apart gehouden zodat mijn muizenjongens toch mee konden proeven.Toen ik even niet keek en na mijn mededeling dat hij het mocht zeggen als hij klaar was om te proeven (zodat ik met hem de hap-slik-weg-wedstrijd kon doen), stak Grote Muis stiekem een blokje in zijn mond. “Mmmm, lekker mama, dat moet ge nog eens maken!”
Dus vanavond opnieuw, maar wel zonder de saus. Goed geschild, in blokjes gesneden, in een beetje water aan de kook gebracht, snuif zout erbij en een tiental minuutjes gekookt. Deze keer was Kleine Muis er als de kippen bij om te tonen hoe goed hij wel kon proeven. Heerlijk!
Koolrabi is echt een aanrader. Ik had het zelf nooit eerder gegeten, maar de smaak is zacht en zoet. En laat dat nu net zijn wat kinderen graag hebben…
Meer info over vergeten groenten + recepten vind je bij “De Wassende Maan”.
Geplaatst in Het leven zoals het is | Getagged proeven, recept, vegetarisch koken, vergeten groente | 2 Commentaar »
Naar aanleiding van de hier eerder besproken studie, ligt het snoepverbruik in ons Muizennest onder de loep. Via google kwam ik al snel op het spoor van deze leuke website van “Mars Nutrition”: www.hoeveelzoetisgoed.be.
Een uitgebreide uitleg over hoe je kind te leren snoepen met verstand en getuigenissen van mama’s met snoepende kinderen gaven me wat zielerust dat het nog niet zo erg gesteld was met Grote en Kleine Muis hun snoepgewoonten. En natuurlijk waren er de leuke tips voor een mama als ik die moeilijk “nee” kan zeggen:
Er is zelfs een zoet checker: na een aantal vragen beantwoord te hebben, krijg je een persoonlijk snoepprofiel van je kind. Op het eerste gezicht lijkt alles ok en dik in orde. Grote Muis snoept niet te veel, maar ik moet met hem toch dringend afspraken maken en grenzen stellen. Een weekrantsoen aan snoep, kijken welke prikkels Grote Muis naar snoep doen vragen. Klinkt aannemelijk, alleen met de formulering: “Als klein hapje in de namiddag of tussendoortje is snoepgoed ook zeker geschikt,” blijf ik moeite hebben. Ik denk dat ik nog wat verderga met mijn kritische zoektocht naar verantwoord snoepen…
Geplaatst in Voeding | Getagged chocolade, gezond, snoep, test | 1 reactie »
Lap, ik hang…of misschien nog niet? Volgens een onderzoek van de universiteit van Cardiff zouden kinderen van tien jaar die dagelijks snoepen, als volwassenen tussen de 29 en 34 jaar meer geweld plegen.
Grote Muis is 5, ik heb dus nog 5 jaar om zijn drang naar chocola en zoetigheden (“Mag ik nog een snoepje? Een laatste, mama!?” en dit x 43 per dag) af te bouwen. En nu gaan jullie achterover vallen of jullie misschien net wat meer op je gemak voelen bij mij. Ik ben gepassioneerd door gezonde voeding en probeer mijn kinderen ook in de mate van het mogelijke zo (op) te voeden, maar de realiteit is anders. Grote Muis is de grootste snoepkont die ik ken. Kleine Muis doet lustig mee, maar kent gelukkig wel zijn grenzen. Het is een doorn in mijn oog, mijn Grote Snoepmuis. Hoe komt het toch dat hij zo’n snoeper is? Is dat niet normaal voor elk kind? Toch niet, nichtje van 4 lust gewoon geen snoep en bedelt eerder voor fruit!
Ik vrees dat het een meerjarenplan is om mijn grote kerel van het snoepen af te krijgen. Ik was al goed begonnen sinds 1 september door het traditionele “ochtend-Fruitella’ke” op weg naar school om te zetten naar een Fruitella’ke als ik hen ‘s middags van school ophaal. Tja, dat was historisch zo gegroeid. Eén keertje één snoepje. En voor je het beseft, zit je met zo’n kleine kids vast in een patroon dat ze maar moeilijk kunnen loslaten. Een ander patroon in ons Muizennest zijn de chocolaatjes bij het ontbijt: Matinettekes of Ridderchocolade. Die ridderchocolade was met 30% minder suiker en er zijn zogezegd vezels aan toegevoegd. (moet ik dit echt geloven?) Maar de muisjes verkiezen nu de melkchocolade boven de “gezondere” kindervariant, grmbl. Dat zijn we nu dus ook aan het afbouwen: om de andere dag mag het. En dan lees je zo’n artikel over zo’n studie. Het doet me naar adem happen. Hellup! Ok, als ouder bepaal je de regels, maar die kleintjes kunnen verdraaid venijnig uit de hoek komen als ze op jacht zijn naar zoetigheid. Ik las ooit dat je kinderen beter eens goed kan laten doorsnoepen en dat hun drang naar snoep dan vanzelf wel over gaat. Ja, hallo, dat is dus weeral buiten mijn Snoepmuis gerekend. Of misschien geldt dat voor oudere kinderen?
Voelen jullie me al komen? Als jullie tips hebben om het snoepen af te bouwen of voor gezonde snoepvervangers, laat het me weten in de comments, want…
“Onze beste verklaring is dat kinderen regelmatig snoep geven hen ongeduldig en impulsief maakt zodat de stap naar criminaliteit verkleint”, zei Simon Moore, de leider van het onderzoek. Meer middelen voorzien om de voeding van kinderen te verbeteren zou hun gezondheid positief beïnvloeden en doet de agressiviteit afnemen, suggereert het onderzoek.
Ik moet wel toegeven dat mijn muisjes hier dikwijls ongeduldig rondlopen. Misschien moet ik ook nog eens dit boek uit mijn boekenkast plukken. Een eye-opener over wat er allemaal verborgen zit in voeding van smaakmakers, additieven en allerhande dat we eigenlijk liever niet in onze kinderen hun lijfjes stoppen. Je gaat vanzelf terug op zoek naar basisrecepten voor vanalles. Maar ja, die snoepjes…-zucht-
Geplaatst in Boeken, Voeding | Getagged chocolade, fruit, ontbijt, snoep, studie | Reageer »
