![_HAP-SLIK-WEG-BOEK[1]](http://moedermuis.files.wordpress.com/2009/10/hap-slik-weg-boek1.jpg?w=500 "_HAP-SLIK-WEG-BOEK[1]")
In den beginne ging proeven bij ons zo: “Toe dan, proef eens, het is écht lekker, lekker zoet,…” Uiteraard zonder effect. Tot we de “hap-slik-weg”-methode ontdekten van Eetfee Mimi.
Bij de Eetfee zijn alle kinderen keukenprinsen of -prinsesjes in de dop. De ene wordt het gewoon sneller dan de andere.
“Proeven kan je leren,” zegt de Eetfee. Yeah right, dan ken je mijn Grote Muis nog niet. Maar toch ging ik aan de slag met het stap-voor-stap proevenspel. De bedoeling is dat je in verschillende proeflesjes je kind in kleine stapjes leert van iets te proeven.
- Het begint met een stukje van het te proeven kleinood gewoon vast te pakken en tegen de lippen te houden.
- Daarna hou je het tegen je tong.
- Het volgende moment leg je het stukje op je tong en hou je je mond dicht gedurende vijf tellen. Nog niet kauwen!
- Dan doe je weer hetzelfde, maar gedurende tien tellen.
- Tot slot leg je het stukje weer op je tong (vijf tellen), kauw je er drie keer op en tover je het weg met een slokje water. Hap, slik, weg!
Ik had mij voorbereid op een proefsessie waarbij elke stap voldoende aandacht zou moeten krijgen. Wonder, o, wonder, de jongens vonden het zo leuk dat ze al van bij het begin een paar stappen oversloegen en hap, slik, weg, het stukje was weg! Ze vinden het grappig als Vader Muis en ik verontwaardigd zeggen dat ze het nog niet meteen mogen doorslikken. Natuurlijk proeven wij volop mee. Geeft trouwens leuke wedstrijdjes aan tafel.
Het moeilijkste bij Grote Muis blijft om het te proeven eten gewoon vast te pakken. Eens die stap gezet, gaat proeven redelijk vlot dankzij Eetfee Mimi. Een verademing!
Eetfee Mimi legt haar proefmethode uit in een leuk boek. Er hoort ook een hap-slik-weg-beloningsbord bij met toeters, bellen en beloningstickers, maar dat heb ik nooit in huis gehaald omdat het proeven plots vanzelf ging.
Er is trouwens ook een Wc-fee voor de zindelijkheidstraining en een Tuttenfee die helpt “om te stoppen met foppen”. Dat laatste is helaas nog niet gelukt in ons muizennest. Maar ja, ze mogen toch iets hebben, die knuffeltjes van me, niet?
leuk een blog over kindervoeding! heb net zelf een berichtje over ontbijt geplaatst, lees nu met interesse jouw fruitontbijt. ga ik zeker ook eens proberen. en een dikke ‘ja’ voor kapitein winokio en ook het broodtrommel-boek. wist je trouwens dat de kinderboekenweek (in NL?) eten en snoepen als thema heeft?
Ik ben op de hoogte van de kinderboekenweek. Ik moet dringend eens rondsurfen voor meer info over de boeken die er worden voorgesteld. Ik vrees dat mijn verlanglijstje flink gaat aangroeien, maar ja, ben binnenkort jarig
Ik ben altijd van mening geweest dat zo min mogelijk aandacht besteden aan slecht eten de beste oplossing is. Mijn oudste wou ook nauwelijks eten vanaf dat hij vast voedsel kreeg tot een jaar of 4. Hoe meer het een issue werd hoe slechter hij at. En uiteindelijk is alles goed gekomen
Inmiddels eet hij me de oren van mijn kop. En eten moet wel een feestje blijven toch 
Maar ik vind die hap slik weg methode wel erg leuk ( als ik dat vroeger nou had geweten 
) En die ga ik zeker eens uitproberen. Maar ik moet zeggen dat jongste juist heel goed eet. Haar lievelingshapjes zijn olijven en feta kaas !! Over 2 mnd word ze 2 
Grrr ik moest mijn verhaaltje 2 keer typen….Het eerste was iets langer, maar ik geloof dat alles wel heb genoemd
Herkenbaar verhaal! Onze jongste at dus ook alles tot hij 2,5 werd en dan begon hij moeilijker te doen. Maar net omdat hij nog borstvoeding krijgt, kon ik zijn moeilijkere eetmomenten beter relativeren. Het is alsof wij altijd gefocust zijn op Grote Muis. Kleine Muis valt in de schaduw van de spotlights en kan dus lustig zijn gang gaan. De ene keer eet ie minder, de andere keer eet ie weer veel. Geen aandacht aan geven, helpt dus zeker ook
[...] en na mijn mededeling dat hij het mocht zeggen als hij klaar was om te proeven (zodat ik met hem de hap-slik-weg-wedstrijd kon doen), stak Grote Muis stiekem een blokje in zijn mond. “Mmmm, lekker mama, dat moet ge [...]
hier ook veel mogen ‘spelen’ met eten, vastpakken met de handjes, knijpen platdrukken, er aan lekken, gewoon laten doen… en als ze honger hebben komt de rest vanzelf…
de opkuis achteraf,… ahum